រឿង កញ្ជ្រោងនិងក្អែក

កញ្ជ្រោងមួយបានឃើញ ក្អែកឆក់បានសាច់ងៀតមួយដុំ ដែលអ្នកស្រុកដាក់ហាល នៅលើរានហាល ។ នៅពេលដែល ក្អែកពាំសាច់នោះ ចុះទៅទុំ នៅលើមែកឈើ កញ្ជ្រោងក៏ដើរមកក្រោមដើមឈើ ហើយពោលថា៖ 

ឱ! ខ្លួនខ្ញុំអើយ ​​បានជួបក្អែកហើយ ​​តែគ្មាននិស្ស័យ 
បានស្តាប់សំនៀង ​ក្អែកសត្វបក្សី ​​​ដែលខ្ញុំឮល្បី 
​​​​​​​​​ថាពិរោះណាស់ ។ 
ក្អែកឮកញ្ជ្រោងពោលសសើរ ថាខ្លួនមានសម្លេងពិរោះ ហើយថែមទាំង មានចិត្ត ចង់ស្តាប់សម្លេងខ្លួនច្រៀងទៀតផង ក្អែកក៏ខំប្រឹងបំប៉ោងបំពង់ក ស្រែកបូលខ្លាំងៗឡើងភ្លាម ដោយភ្លេចគិតដល់សាច់ងៀតកំពុងពាំនៅជាប់ចំពុះ បណ្តាលឲ្យសាច់នោះ ជ្រុះធ្លាក់មក។ ភ្លាមនោះ កញ្ជ្រោងក៏ស្ទុះភ្លែត ទៅត្របាក់ស៊ីសាច់ ដែលរបូតជ្រុះ ពីមាត់ក្អែកមកនោះ អស់រលីង ។ លុះស៊ីអស់ហើយ កញ្ជ្រោងក៏ពោលទៅកាន់ក្អែកថា៖ 
“បងក្អែក! បងពិតជា មានសម្លេងពិរោះអស្ចារ្យ 
ក៏ប៉ុន្តែ ទាស់ត្រង់បង មានប្រាជ្ញាខ្លីបន្តិច” ៕ 

មិនត្រូវជឿពាក្យបញ្ចើចបញ្ចើ របស់មនុស្ស ដែលស្វែងរកប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួននោះទេ ។ 

(ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ រឿងល្បើកនិងរឿងនិទាន ភាគទី១)