កាលពីព្រេងនាយមានសត្វព្រាបមួយបានមកធ្វើសំបុក នៅក្បែរ ផ្ទះបាយសេដ្ឋីម្នាក់។ សេដ្ឋីឃើញព្រាបនោះ
មានរូបឆោមល្អគួជាទី ស្រឡាញ់ គាត់ក៏តែងតែយកគ្រាប់ធញ្ញជាតិ និងអង្ករពីផ្ទះបាយ របស់គាត់
ទៅដាក់ឲ្យព្រាបស៊ីជាអាហាររៀងរាល់ថ្ងៃ ។ ថ្ងៃមួយ មានក្អែកមួយបានមករកចំណីអាហារ
នៅក្បែរ សំបុកព្រាបនោះ ។ បន្ទាប់ពីបានឃើញសេដ្ឋី យកចំណីមកដាក់ឲ្យព្រាបស៊ី
ក្អែកគិតក្នុងចិត្តថា បើ សិនជាវាចងមិត្ត ជាមួយនឹងព្រាប វាប្រាកដជាបានទទួលចំណីស៊ី
ដូចព្រាបនោះជាមិនខាន ។ លុះ គិតឃើញដូច្នោះហើយ ក្អែកក៏ចូលទៅជួបនឹងព្រាប ហើយសុំគ្នាធ្វើជាមិត្ត ។ ព្រាបក៏យល់ព្រម។ រៀងរាល់ថ្ងៃ ព្រាបតែងតែចែករំលែកចំណី ដែលសេដ្ឋីផ្តល់ឲ្យវា ទៅឲ្យក្អែកស៊ីជាអាហារ ។ ប៉ុន្តែ
ក្អែកមិនចូលចិត្តស៊ីចំណីទាំងនោះឡើយ ព្រោះវា ចូលចិត្តស៊ីតែត្រី និងសាច់តែប៉ុណ្ណោះ។
ដោយសារតែសេចក្តីលោភលន់ ក្អែកក៏បានលបចូល ទៅក្នុងផ្ទះបាយសេដ្ឋី ដើម្បីលួចយកត្រី
និងសាច់មកធ្វើជាអាហារ ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលវា បានចូលទៅដល់ក្នុងផ្ទះបាយសេដ្ឋី
ក្អែកបានធ្វើឲ្យវែកឆាមួយ ធ្លាក់ពីទំពក់នៅលើជញ្ចាំងមក បណ្តាលឲ្យផ្អើលមនុស្សនៅក្នុងផ្ទះ ។ រំពេចនោះ ភរិយារបស់លោកសេដ្ឋី
ក៏ស្ទុះចូលទៅមើលនៅក្នុងផ្ទះបាយ បានឃើញក្អែកនៅទីនោះ
គាត់ក៏បានស្រែកហៅប្តីនិងកូនៗរបស់គាត់ ឲ្យមកព័ទ្ធ វាយក្អែកនោះស្លាប់ទៅ ៕
លោភៈ ទោសៈ និង មោហៈ អាចនាំឲ្យអ្នក ធ្លាក់ក្នុងគ្រោះមហន្តរាយ
(ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ រឿងល្បើកនិងរឿងនិទាន ភាគទី២)

0 comments:
Post a Comment