កាលពីព្រេងនាយ
មានបុរសខ្វាក់ប្រាំមួយនាក់រស់នៅក្នុង
ខេត្តឥណ្ឌូស្ថាន នៃប្រទេសឥណ្ឌា
។ ថ្ងៃមួយ បុរសទាំង ប្រាំមួយនាក់បាននាំគ្នា
ទៅចូលរួមនៅក្នុងពិធីបុណ្យបួងសួង
ដល់ព្រះកាណេស (កូនព្រះវិស្ណុ
ដែលមានក្បាលជាដំរី)
។
លុះទៅដល់ទី សួនសាធារណៈមួយ បុរសទាំងប្រាំមួយនាក់
បានជួបនឹងហ្មដំរីមួយរូប
កំពុងបរដំរីទៅចូលរួម
ក្នុងពិធីព្យុះហយាត្រាសត្វដំរី។
ដោយហេតុមិនដែលបានស្គាល់សត្វដំរី បុរសទាំងប្រាំមួយក៏
ស្រែកសុំ
ហ្មដំរីព្រមគ្នាថា៖ “បងហ្មដំរី! មេត្តាឲ្យពួកខ្ញុំសុំមើលដំរីបងបន្តិច
បានទេ?” ។
ហ្មដំរីឮហើយក៏ឆ្លើយថា៖ “បាន!ក៏ប៉ុន្តែភ្នែកអ្នកទាំងអស់គ្នា
ខ្វាក់អញ្ចឹង មើលម្តេចឃើញ?” ។
ឮដូច្នោះ បុរសខ្វាក់ទាំងប្រាំមួយនាក់
ក៏ឆ្លើយព្រមគ្នាថា៖
“មិនអីទេ ពួកខ្ញុំអាចយកដៃទៅស្ទាប
សត្វដំរីនោះ ក៏អាចស្គាល់បានដែរ” ។
“បើអញ្ចឹង” ហ្មដំរីនិយាយបន្ត “សូមអ្នកទាំងអស់គ្នាចូលមកមើលចុះ” ។
ពោលចប់ ហ្មដំរីក៏បរដំរីមកឈរក្បែរ បុរសខ្វាក់ទាំងប្រាំមួយនាក់
។ បុរសទីមួយដែលចូលមកស្ទាបប៉ះ
ត្រង់ប្រមោយដំរី បានលាន់មាត់ថា៖
“អៃយ៉ា! សត្វដំរីមានរាងដូចពស់ហ្ន!” ។
ឮដូច្នោះ
បុរសទីពីរដែលស្ទាបប៉ះចំលើភ្លុកដំរី ក៏ឆ្លើយជំទាស់ថា៖
“ទេ
ៗ!
សត្វដំរីមានរាងដូចលំពែងទេតើ” ។
ឯបុរសទីបីដែលស្ទាបប៉ះត្រង់ស្លឹកត្រចៀកដំរី
ក៏ឆ្លើយឡើងថា៖
“អ្នកទាំងពីរខុសហើយ
សត្វដំរីមានរាងដូចផ្លឹតទេ” ។
បុរសទីបួនដែលស្ទាបប៉ះជើងដំរីនោះ
ក៏និយាយ ថា៖
“មិនមែនទេ!
សត្វដំរីមានរាងដូចសសរផ្ទះទេតើ” ។
បុរសទីប្រាំដែលស្ទាបប៉ះត្រង់ដងខ្លួនដំរី
ក៏ឆ្លើយកាត់ថា៖
“អ្នកទាំងអស់គ្នាស្ទាបមើល
ឃើញខុសស្រឡះ សត្វដំរីមានរាងដូចជញ្ជាំងព្រះវិហារទេ” ។
ឯបុរសទីប្រាំមួយ ដែលបានស្ទាបប៉ះកន្ទុយដំរីនោះក៏និយាយថា៖ “អ្នកទាំងប្រាំនាក់សុទ្ធតែខុសទាំងអស់
សត្វដំរីមិនមែន មានរូបរាងដូចពស់ ដូចលំពែង
ដូចផ្លឹត ដូចសសរផ្ទះ
ឬក៏ដូចជញ្ជាំងព្រះវិហារ
នោះទេ គឺវាមានរាងដូចអំបោស
បេះបិត” ។
ឃើញបុរសខ្វាក់ទាំងប្រាំមួយនាក់
ប្រកែកគ្នាយកឈ្នះតែរៀងខ្លួន
ហ្មដំរីក៏បានប្រាប់ពួកគាត់ថា៖ “អ្នកទាំងអស់គ្នា
យល់ច្រឡំហើយ
សត្វដំរីមិនមែនមានរូបរាងដូចជាពស់
លំពែង ផ្លឹត សសរផ្ទះ ជញ្ជាំងព្រះវិហារ
ឬក៏អំបោសនោះទេ
វាមានរាងខុសឆ្ងាយពីអ្វីដែលអ្នកទាំងអស់គ្នា បានយល់ឃើញនោះណាស់
៕
"យើងមិនអាចមើលឃើញ
ឬក៏យល់អ្វីៗគ្រប់ជ្រុងជ្រោយឡើយ
ដូច្នេះ គប្បីរៀនប្រមូលគំនិតគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ
មកផ្គុំជារូបភាព អោយធំទូលាយឡើង"
0 comments:
Post a Comment